Kiedy przez dłuższy czas jesteśmy w napięciu — psychicznym lub fizycznym —układ nerwowy działa w trybie mobilizacji.Jest czujny. Gotowy. Zajęty „utrzymywaniem się”. Gdy napięcie wreszcie opada, ciało nie zawsze potrafi od razu wrócić do równowagi.To trochę tak, jakby po długim biegu nagle się zatrzymać —organizm potrzebuje czasu, żeby wyhamować.

Są takie rodzaje zmęczenia, które trudno wytłumaczyć.Nie wynikają z braku snu, nadmiaru pracy ani intensywnego dnia.A jednak są obecne – głębokie, przewlekłe, czasem zupełnie obezwładniające.

Nie zawsze to, co powtarza się w relacjach, jest przypadkiem.Czasem to wzorzec — cichy, niezauważony, który działa, zanim zdążymy pomyśleć „znowu to samo”.

Pierwsze pięć lat – najważniejszy czas, którego nie pamiętamy, ale który pamięta nas.

Bo przez lata uczyliśmy się, że bycie „dobrym” oznacza poświęcanie siebie.Że trzeba się dostosować, żeby nie zawieść innych.Ale prawda jest inna: granice są aktem troski, nie egoizmu

Style wychowawcze to szkice, które często malują się w tle naszej psychiki — mogą wzmacniać lub hamować nasz rozwój. Film daje nam klucz, by zacząć rozpoznawać, co z tego tła działa w nas, i co możemy zmienić.

cPTSD (complex PTSD, czyli złożony zespół stresu pourazowego) to temat, wokół którego krąży wiele nieporozumień. W efekcie osoby żyjące z cPTSD często czują się niezrozumiane — także przez bliskich czy nawet specjalistów.

Podczas gdy PTSD często kojarzy się z wyraźnymi objawami urazowymi (flashbacki, unikanie), cPTSD działa często w tle i wpływa na niemal każdy aspekt życia.

PTSD i cPTSD mają wiele wspólnego, ale różnią się przyczynami, objawami i podejściem do leczenia. Dobra wiadomość jest taka, że z obu można wychodzić — z pomocą terapii, wsparcia bliskich i stopniowego budowania poczucia bezpieczeństwa.

Styl więzi to mapa, którą dostajemy w dzieciństwie. Ale jako dorośli możemy tę mapę przerysować i stworzyć nowe drogi do bliskości i zaufania.

Najprościej mówiąc, dysocjacja to odcięcie – od ciała, emocji albo od otoczenia.Możesz czuć się jakbyś działał na „autopilocie” – robisz różne rzeczy, ale masz wrażenie, że nie jesteś do końca obecny.

Zmiany w strukturach mózgowych wynikające z Complex PTSD to nie tylko zmiany neurobiologiczne, ale także głębokie przeobrażenia w sposobie, w jaki przetwarzamy emocje i pamięć.

Często, podczas pracy w gabinecie słyszę pytanie: Dlaczego reaguję tak silnie, skoro wiem, że nic mi nie grozi?’. Odpowiedź nierzadko kryje się w CPTSD – złożonym zespole stresu pourazowego.