Nie zawsze to, co powtarza się w relacjach, jest przypadkiem.Czasem to wzorzec — cichy, niezauważony, który działa, zanim zdążymy pomyśleć „znowu to samo”.

W tym przeglądzie zebrałam trzy świeże teksty, które warto przeczytać — każdy z nich daje prostą, praktyczną podpowiedź: jak rozpoznawać emocje, jak szukać pomocy i kiedy myśleć o nowych metodach terapeutycznych. 1) Kiedy głowa nie pozwala na smutek, ciało zaczyna krzyczeć. Psycholożka ostrzega przed groźnymi skutkami toksycznej pozytywności. — Onet Krótko: Artykuł przypomina, że presja, by być zawsze „pozytywnym”, może zmuszać nas do tłumienia smutku i lęku. Tłumione emocj

Pierwsze pięć lat – najważniejszy czas, którego nie pamiętamy, ale który pamięta nas.

Bo przez lata uczyliśmy się, że bycie „dobrym” oznacza poświęcanie siebie.Że trzeba się dostosować, żeby nie zawieść innych.Ale prawda jest inna: granice są aktem troski, nie egoizmu

O Polsce jako jednym z krajów najbardziej dotkniętych skutkami traumy zbiorowej — i o tym, jak „niewidzialne dziedzictwo” przenosi się między pokoleniami.

Mikroodpoczynek obniża poziom kortyzolu, reguluje tętno i aktywuje nerw błędny – główną ścieżkę „spokoju” w ciele.Z czasem mózg zaczyna rozpoznawać, że nie każdy sygnał to zagrożenie.To jak uczenie go nowego języka – języka bezpieczeństwa.

Style wychowawcze to szkice, które często malują się w tle naszej psychiki — mogą wzmacniać lub hamować nasz rozwój. Film daje nam klucz, by zacząć rozpoznawać, co z tego tła działa w nas, i co możemy zmienić.

cPTSD (complex PTSD, czyli złożony zespół stresu pourazowego) to temat, wokół którego krąży wiele nieporozumień. W efekcie osoby żyjące z cPTSD często czują się niezrozumiane — także przez bliskich czy nawet specjalistów.

Podczas gdy PTSD często kojarzy się z wyraźnymi objawami urazowymi (flashbacki, unikanie), cPTSD działa często w tle i wpływa na niemal każdy aspekt życia.

PTSD i cPTSD mają wiele wspólnego, ale różnią się przyczynami, objawami i podejściem do leczenia. Dobra wiadomość jest taka, że z obu można wychodzić — z pomocą terapii, wsparcia bliskich i stopniowego budowania poczucia bezpieczeństwa.

Styl więzi to mapa, którą dostajemy w dzieciństwie. Ale jako dorośli możemy tę mapę przerysować i stworzyć nowe drogi do bliskości i zaufania.

Kiedy zauważasz u siebie objawy dysocjacji, pomocne może być sięgnięcie po proste ćwiczenia uziemiające. Ich celem jest przywrócenie kontaktu z ciałem i otoczeniem.

Najprościej mówiąc, dysocjacja to odcięcie – od ciała, emocji albo od otoczenia.Możesz czuć się jakbyś działał na „autopilocie” – robisz różne rzeczy, ale masz wrażenie, że nie jesteś do końca obecny.

Oddychamy od pierwszej do ostatniej chwili życia. Zazwyczaj robimy to automatycznie, nawet się nad tym nie zastanawiając. A jednak sposób, w jaki oddychamy, ma ogromne znaczenie dla naszego ciała i umysłu. 1.⁠ ⁠Uspokaja układ nerwowy Głębokie, spokojne oddechy wysyłają sygnał do mózgu: „jestem bezpieczny”. Dzięki temu ciało się rozluźnia, a napięcie stopniowo spada. 2.⁠ ⁠Pomaga w radzeniu sobie ze stresem Kiedy jesteśmy zestresowani, często oddychamy szybko i płytko. Świadome

Zmiany w strukturach mózgowych wynikające z Complex PTSD to nie tylko zmiany neurobiologiczne, ale także głębokie przeobrażenia w sposobie, w jaki przetwarzamy emocje i pamięć.

Często, podczas pracy w gabinecie słyszę pytanie: Dlaczego reaguję tak silnie, skoro wiem, że nic mi nie grozi?’. Odpowiedź nierzadko kryje się w CPTSD – złożonym zespole stresu pourazowego.

Trening autogenny Schultza możesz przeprowadzić sam w domu – wystarczy chwila spokoju i systematyczność. To metoda, która uczy ciało rozluźnienia, a umysł wyciszenia.

Dlaczego kierowanie uwagi do ciała jest ważne? Osoby, które w dzieciństwie żyły w ciągłym napięciu (często uświadamiają to sobie dopiero w terapii), potrzebują intencjonalnie kierować swoją uwagę ku ciału i jego stanom. Trening relaksacyjny bywa ich pierwszym doświadczeniem świadomego odczuwania różnicy pomiędzy napiętym a rozluźnionym ciałem. To dobry początek drogi ku czuciu, różnicowaniu stanów i „przyzwyczajaniu” mózgu do tego, że rozluźnienie nie oznacza zagrożenia. Ucze

Jak stres działa na ciało? Najprościej można powiedzieć, że stres psychologiczny wywołuje napięcie w ciele. Myślę, że większość z nas pamięta tę atmosferę w klasie, kiedy nauczycielka od historii pytała o powstanie styczniowe… a potem to „uff” i wielka ulga, że to nie ja tym razem. Im większe napięcie, tym większy poziom ulgi. Moje ciało pamięta: szczęka zaciśnięta na skuwce od długopisu, nogi zaplecione pod krzesłem, wstrzymany oddech i… wydech. Całe ciało opada, szczęka się

Mam na imię Ania i jestem psycholożką. Chciałabym, żeby to miejsce było jak stojak na gazety w salonie, w którym są różne pozycje do czytania (mam nadzieję, że będą również obrazki). Jestem z tego świata, w którym dyskietka, walkman i kasety video robiły robotę, dlatego moje pierwsze kroki stawiam tu nieśmiało, acz z pewną ekscytacją. Ta przestrzeń (stojak, a może bardziej koszyk?) wziął się z pewnej potrzeby, a mianowicie takiej, żeby zgromadzić różne narzędzia i informacje